Vendredi estival

Een zomerse vrijdagavond in het parkje in Pfastatt,

met foodtrucks met lekkere (Libanese) specialiteiten,

en lokaal artisanaal bier uit Morschwiller-le-Bas.

De Macarena werd ook enthousiast gedanst :)

Maar het leukste was dat we voltallig waren!

Op 20 augustus wonen we 16 jaar in de Elzas. Bijzonder blijven de allereerste ontmoetingen van toen: hoe die mensen nu onze beste Franse vrienden zijn geworden, dat hadden we nooit durven dromen.

Want wie kan je bellen wanneer je hulp nodig hebt? Meermaals zelfs, en op de meest onmogelijke uren ook? Dergelijke vragen zorgden vlak na de verhuis voor veel stress in mijn hoofd. Je vertrouwde netwerk is echt het eerste wat je mist in het buitenland.

Zijn we dus bevriend geworden omdat ik van in het begin niet zonder hen kon? En hoe zagen zij onze komst in Pfastatt eigenlijk: twee Belgen met hun accent en met drie kleine kinderen?

Dat ze begin juli voltallig naar onze zilveren bruiloft in België kwamen, voelde zeker ook bijzonder: alsof plaats en tijd soms echt kunnen samenvallen en deze Franse vrienden er altijd al geweest zijn, ook in ons Vlaamse leven. (Al zochten we in de zomer van 2010 wel eerst een huurhuis in Sierentz en hadden we hen evengoed nooit ontmoet!)

Al die toevalligheid die nog volgt op de keuzes die je maakt in je leven, daar kan ik me over blijven verwonderen. Hoeveel rijkdom er ook schuilt in wat je vaak niet kan plannen, noch controleren... En hoe je sommige momenten dan van de vluchtigheid wil redden. 

'Laat ons hier maar lang samenzitten,' dacht ik nog aan dat voltallige tafeltje in het parkje van Pfastatt, maar de mensen van de gemeente begonnen helaas al met opruimen. 

Los Buenos Días

Uit eten onder de arcades in Mulhouse,

in het gezellige Los Buenos Días,

waar de paella de la casa ons heerlijk smaakte,

en ook de crema Catalana vers bereid werd.

Derde hittegolf (of vierde, dat kan ook) met hete zomerdagen boven de 35°C. (We raken de tel hier wat kwijt.) En dus komen we nu vooral 's avonds buiten, spelen dan graag toerist in eigen stad: hoewel we al vaak voorbij dit kleine Spaanse restaurant liepen, gingen we er nog nooit uit eten. Tot vanavond. En het blijkt een topadresje te zijn!

Warm bezoek

Hete zomerdagen bij Thomas in Bingen,

waar oma nu graag nog even langskwam,

om samen te genieten van de mooie uitzichten.

'Veel gestapt met veel pauzes in de schaduw op een bankje in een heet Bingen. Het was zweten, maar heel tof!' vatte Thomas het bezoekje van oma samen.

Eind augustus zit zijn année civique in Duitsland erop en keert de oudste zoon terug naar Straatsburg. Dan kan hij dus weer langs zijn favoriete kathedraal in zijn favoriete stad lopen. Maar voorlopig geniet hij nog even van deze warme zomer en oma's bezoek in Bingen.

Coucou de Toscane

Kobe trok met twee fietsvrienden naar Camaiore,

naar een vakantiehuisje in het gehucht Licetro,

en ook de vriendinnen + hond Alto gingen mee.

Mooie uitstapjes dus onder de Italiaanse zon voor

Emma, Clément, Justine, Stella, Kobe en Noan.

Alto bleef soms wel alleen in het huisje,

waar het uitzicht zeker ook

de moeite waard was. 

Leuke, culturele uitstapjes naar Pisa, Lucca en Firenze. Daarnaast nog een wandeling, en een namiddagje relaxen op het strand. Maar wat ze echt het leukste vonden, was de bonne ambiance onder elkaar. Een geslaagde vakantie voor drie jonge koppels.

Coffee Garden

Afspraak vandaag met jarige Delphine

in Coffee Garden,

een nieuwe koffiebar in Illzach.

Joyeux anniversaire, chère Delphine.

Toutes mes félicitations pour tes 51 ans!

Le début d'une nouvelle décennie,

ça fait jeune :)

X

Warme (koffie)momenten

De vrienden uit Kessel-Lo kwamen op bezoek,

en dus werd de taart van Miekes oma gemaakt!

Al werd er zeker niet alleen koffie gedronken,

maar ook flink gefietst door onze gasten,

om dan cascara (drank van koffieschillen) te proeven,

en nog een lekker wijntje te drinken bij La Quille.

Na een paar dagen in de Champagnestreek lag 'Richwiller' niet echt op hun weg, maar kwamen Mieke en Peter toch graag even langs bij ons thuis. Zodoende werd het hier weer fijn tafelen en bijpraten in de eigen moedertaal.

Zilveren Bruiloft

Op 4 juli vierden we onze Zilveren Bruiloft 

in feestzaal 'Listwaar' te Oud-Heverlee,

met ceremoniemeester Lynn van 'Poos',

en met onze 150 fijne gasten,

onder wie de jongste bijna 5 jaar was.

Het werd een uitgebreide viering op het terras achteraan,

met livemuziek door Jan en Daniëlle van de Troubadours,

en met Lynn die alles in een draaiboek had vastgelegd,

en die ook al onze sprekers vooraf contacteerde. 

Mijn vader mocht de spits afbijten,

gevolgd door vriendin Mieke uit Kessel-Lo,

en vriend Wilco uit Pfastatt.

Terwijl we dankbaar naar al onze genodigden keken

- sommigen kregen een Franse vertaling op papier -

was deze rij er 25 jaar geleden zeker nog niet bij ;)

Tijd dan om onze geloften te vernieuwen,

en tuurlijk glunderde ik bij Jans laatste woorden :)

Dat verdiende dus zeker een (of meerdere) kus(sen)!

'Het was hartverwarmend, maar niet klef,'

stelde een vriendin ons nadien gerust.

In haar mooiste Frans nam Nathalie nog het woord,

en tot slot stond ons trio even vooraan.

Afsluiten deden we met een toost,

'op het leven en de liefde',

en met een paar stiekeme passen

op onze openingsdans uit 2001.

Receptie en wandeldiner vonden aansluitend plaats, 

en het was heerlijk in alle opzichten, 

want echt zo'n zomeravond waarvan je denkt,

laat dit tuinfeest maar héél lang duren...

En terwijl wij iedereen gingen begroeten,

werden allerlei lekkere hapjes zoals Spaanse tortilla

en paella Valenciana marinera rondgebracht.

Nichtje Ils bedankten wij intussen graag

voor haar prachtige pomponnetjes,  

die deze dag voor ons nog mooier kleurden.

Binnen ontdekten de neefjes de pooltafel,

al viel de pizza buiten ook wel in de smaak.

Leuk dat alles en iedereen dus zijn plekje vond,

en dat er ook even tijd was voor de twee broers samen.

Fotograaf Paul kon zelfs even op adem komen,

tot de avond viel,

en de hele groep naar binnen verhuisde,

waar het dansfeest zou plaatsvinden.

Voor de knappe gepersonaliseerde fotolijsten

kreeg zaaluitbater Joris carte blanche van ons.

De 'grand café stijl' van de zaal had ons

bij de kennismaking sowieso aangesproken,

en de losse sfeer van buiten verplaatste zich

dan ook makkelijk naar binnen,

waar het dessertenbuffet nu werd opgesteld.

De pooltafel bleef evengoed in trek,

en zorgde voor enkele leuke actiefoto's,

tot de DJ ieders aandacht vroeg,

voor onze opening van de dansvloer,

met 'Up Where We Belong'.

En met 'Save Tonight,'

kreeg Eagle-Eye Cherry

om 3u dan toch

het laatste woord.

'Wat een heerlijk feest,'

blijven we nu veel herhalen.

Veel dank nog voor alles,

X