RichwilleRose & Bleu

Vierde editie van RichwilleRose

& Bleu nu voor de eerste keer.

De opkomst was weer indrukwekkend,

voor de 8 km lopen/wandelen

"à travers les rues de la commune",

langs mooi versierde huizen

die zo ook hun solidariteit toonden...

en zelfs de openbare toiletten kleurden roze!

Leuk was nu ook de blauwe snor aan het gemeentehuis,

waar ik een poging(!) ondernam

voor een selfie met mijn reflexcamera.

Een kleurrijke zondag dus in het eigen dorp,

waar mensen zich enthousiast verzamelden,

om samen geld in te zamelen,

ter ondersteuning van de preventie en screening,

van kanker bij vrouwen en mannen,

met hier vandaag dus ook motorboys in het roze.

Fijn om deze editie nu samen met Odile uit Mulhouse te wandelen. Volgend jaar wil ik de wandeling sowieso opnieuw doen... Met ook dan weer enkele lieve mensen uit België in mijn gedachten. X

Journées d'octobre

Afspraak voor de lunch bij 'Il Napoli' in Richwiller,

met Annick en haar zoon Armand.

Nadien naar de Journées d'octobre

met haar mooie Folie'Flore,

een unieke show floral

langs een vast parcours in de expo van Mulhouse,

met enkele geslaagde waterpartijen,

waar we in het zonnetje graag langsliepen.

Een fijne uitstap voor de 60ste verjaardag van Annick. Dat Armand ons wilde vergezellen, maakte het nog gezelliger. (En het is best wel een compliment dat de jeugd nog met ons mee wil!) Beetje nostalgische uitstap ook, want mijn allereerste keer naar de Journées d'octobre was met de klas van Britt in 2010.

Wenen

De voorbije dagen brachten we

Kobes (fiets)spullen naar Wenen,

en bezochten we graag even de stad.

Starten deden we in Secession,

met de Beethovenfries van Gustav Klimt.

Vervolgens liepen we over de Naschmarkt,

naar Schloss Belvedere, 

met haar grote barokke tuin,

voor een zondagse fotosessie ;)

Bij Demel dronken we een traditionele Einspänner,

maar echt fan zijn we nu van de koffie bij GOTA,

de 'zweitbester Coffeeshop Europas' in 2026.

Op zondagavond trokken we naar het Prater

voor een 'pintje' in de Biergarten,

en een wandeling langs de WU-campus, 

met knappe Library and Learning Centre

van architecte Zaha Adid.

Op maandag wandelden we terug door de stad,

naar het kleurrijke Hundertwasserhaus,

en langs deze bijzondere accordeonist in de Burggarten, 

richting het dakterras in het Museumsquartier,

voor een cliché toeristenselfie :) 

Verder door de stad dan weer,

en we bleven onze ogen uitkijken,

verrast door al die leuke details ook! 

Met de metro dan terug naar district 15

waar Kobe nu woont,

en waar we bij Das Eduard

van een heerlijke nazomeravond genoten. 

Op dinsdag liepen we terug langs de WU-campus, 

 

met haar indrukwekkende innovatieve architectuur,

door het mooie groene Prater park

dat vlak naast deze futuristische campus ligt.

Tot slot wandelden we langs het Rathaus,

het Österreichisches Parlament,

en de Stephansdom met haar mozaïeken dak.

Tijd dan om de terugreis aan te vangen

onder nog steeds opvallend warm zomerweer.

Mooie dagen samen met Kobe die dit semester aan de Wirtschaftsuniversität studeert. (Hij maakte al kennis met enkele Erasmusstudenten uit Antwerpen en vindt het geweldig om Vlaams te kunnen spreken.) Voor ons verliep de terugrit intussen vlot (862 km in 8u tijd) en we genoten in de auto nog na van al het moois dat we in Wenen hadden gezien. Sinds mijn allereerste kennismaking met de stad (foto uit 1998 hieronder) is er beslist veel veranderd, maar de paardenkoetsen zijn dus gebleven, en de straten en pleinen zijn ook nog altijd opmerkelijk proper.

Wenen, mei 1998,

toen het woord selfie nog niet bestond.