De voorbije dagen brachten we
Kobes (fiets)spullen naar Wenen,
en bezochten we graag even de stad.
met de Beethovenfries van Gustav Klimt.
met haar grote barokke tuin,
voor een zondagse fotosessie ;)
Bij
Demel dronken we een traditionele
Einspänner,maar echt fan zijn we nu van de koffie bij
GOTA,
de 'zweitbester Coffeeshop Europas' in 2026.
Op zondagavond trokken we naar het
Pratervoor een 'pintje' in de Biergarten,
met knappe Library and Learning Centre
van architecte Zaha Adid.
Op maandag wandelden we terug door de stad,
en langs deze bijzondere accordeonist in de Burggarten,
richting het
dakterras in het
Museumsquartier,
voor een cliché toeristenselfie :)
Verder door de stad dan weer,
en we bleven onze ogen uitkijken,
verrast door al die leuke details ook!
Met de metro dan terug naar district 15
waar Kobe nu woont,
van een heerlijke nazomeravond genoten.
Op dinsdag liepen we terug langs de WU-campus,
met haar indrukwekkende innovatieve architectuur,
door het mooie groene Prater park
dat vlak naast deze futuristische campus ligt.
Tot slot wandelden we langs het Rathaus,
het Österreichisches Parlament,
en de Stephansdom met haar mozaïeken dak.
Tijd dan om de terugreis aan te vangen
onder nog steeds opvallend warm zomerweer.
Mooie dagen samen met Kobe die dit semester aan de Wirtschaftsuniversität studeert. (Hij maakte al kennis met enkele Erasmusstudenten uit Antwerpen en vindt het geweldig om Vlaams te kunnen spreken.) Voor ons verliep de terugrit intussen vlot (862 km in 8u tijd) en we genoten in de auto nog na van al het moois dat we in Wenen hadden gezien. Sinds mijn allereerste kennismaking met de stad (foto uit 1998 hieronder) is er beslist veel veranderd, maar de paardenkoetsen zijn dus gebleven, en de straten en pleinen zijn ook nog altijd opmerkelijk proper.
Wenen, mei 1998,
toen het woord selfie nog niet bestond.