Spaanse dagen

Tweedaagse uitstap van Britt en oma:

eerst langs het mooie Tarragona aan de kust,

met haar indrukwekkende Romeinse ruïnes.

Daarna verder zuidwaarts naar (de kathedraal van) Tortosa.

Op de terugweg een selfie met oma in Montblanc,

en een bezoek aan het klooster van Poblet,

een van de grootste en best bewaarde kloosters van Spanje.

Bijna exact 1 jaar na de uitstap met Thomas, neemt oma nu Britt mee op een fijne tweedaagse uitstap in Catalonië. En dus krijgen we hier mooie vakantiefoto's die ons doen verlangen naar de zomer, al is vandaag eigenlijk de lente pas officieel begonnen.

Wie waar wanneer?

 

Maandagochtend in station Mulhouse: terwijl Jan voor de nieuwe werkweek naar Bergkamen reist, vertrekt Britt naar oma in Spanje. Deze week ben ik dus 'home alone' en dat bevalt me prima. 

'Wie zit waar (tot) wanneer?' blijft hier wel de hoofdvraag. Volgende week gaan we Kobes studio leegmaken, want op 1 april start de jongste zoon zijn stage in Rheinfelden/Basel. Dan hebben we geen studerende zonen meer op kot in Straatsburg. Weer een hoofdstuk dat wordt afgesloten. Maar alle 'komen en gaan' laat weinig ruimte om stil te vallen... Behalve als je even alleen thuis bent, dan voel je het wel: de weemoed om alles wat voorbij gaat.

En toch. Deze week doe ik lekker alles op mijn eigen ritme (of ik doe het gewoon niet). 'Votre libération,' noemde de vrouw van onze garagist het gisteren zelfs. En daar werd ik dan weer heel vrolijk van.

La Bresse

Maartse buien zorgden voor 

een dun laagje verse sneeuw in de Vogezen:

Britt en Kobe reden gisteren dan ook graag 

"nog even naar boven"

voor een dagje skiën in La Bresse,

waar de bomen terug mooi wit zagen.

Ze konden zich er goed uitleven,

want er was weinig volk op de pistes.

Een last minute beslissing van zus en broer, en duidelijk een schot in de roos! De laatste dag bovendien dat de pistes in La Bresse geopend waren voor dit skiseizoen. Soms past alles gewoon zonder veel planning.

Richwiller pour Demain

Eerste ronde van de gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk. Met één lijst en één kandidaat om burgemeester te zijn, is het voor Richwiller zelfs meteen de enige ronde! Toch blijft het ook dan de moeite om te gaan stemmen... Omdat het belangrijk is dat we in vrijheid onze stem mogen uitbrengen... 'En verworven rechten zijn eigenlijk nooit verworven, je moet ze blijven verdedigen.'

Vijftien

Mijn grootste angst was haar volledig te verliezen. Zelfs de pijn vond ik goed. Want zo was ze er nog. Toch een beetje. Vijftien boeken liggen hier vandaag klaar... Om te verspreiden, in leeskastjes rond Mulhouse. Een echt "plan van aanpak" is er niet, maar dat was er toen ook niet. Ik zie wel waar ik uitkom. De angst om Ster volledig te verliezen, is alvast verdwenen. Op haar manier is ze gebleven. X

Start nieuwe week

Photo Kobe qui râle:

- of hoe velen op maandagochtend blazen? -

Al is dit wel een leuke uitspraak

om mee te nemen in de nieuwe week.

"Gezondheid en ons goed omringen is wat het verschil maakt,

en dan kunnen we wel tegen een stootje in een turbulente wereld."

G.S.

GP Wittenheim

Eerste wegkoers van het seizoen voor Kobe,

en de Belgische driekleur was duidelijk aanwezig,

net zoals zijn grootste fan :)

Ook grote zus tekende present aan de start in Wittenheim,

waar 154 coureurs verzamelden voor 127 km,

en vanop onze vaste plek naast het parcours,

zagen we hen 10x passeren

tegen een gemiddelde snelheid van 48km/u,

telkens goed begeleid door sympathieke motards.

Nadien nog een babbeltje met enkele oude fietsvrienden,

en zijn vader belde ook meteen,

al vond vooral Flo het geweldig om Jan te spreken,

nu manlief voor zijn werk in China zit.

Een eerste koers die niet zo goed verliep

- met een beschadigd voorwiel voor Kobe -

maar gelukkig toch zonder grote valpartijen.

'Je savais que ça allait être nul,'

was Kobes droge commentaar nadien,

'want voor een eerste wegkoers is iedereen zenuwachtig.'

Op dus naar een tweede koers met minder gedoe.

X