Elections municipales

Gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk, met 'stylos désinfectés' omwille van het Corona-virus. En juist daarom ging mijn Franse vriendin dus niet stemmen, want ze is tegen het feit dat desinfectiemiddelen - nuttig in de ziekenhuizen nu - gebruikt worden om de stembureaus te organiseren!

Dat onze overgrootouders nog hebben gevochten voor het algemeen stemrecht, maakt echter dat ik het zelf wél erg belangrijk vind om te gaan stemmen. En dus trok ik vanochtend naar de stembus in Richwiller. ('Pro forma' eigenlijk want de enige die hier opkwam was onze huidige burgemeester Vincent Hagenbach, over wie we trouwens best tevreden zijn. Yep, zo simpel kan het soms nog zijn!)

 

Uiteindelijk bracht in Richwiller 28,40% van de bevolking vandaag zijn stem uit. (We vreesden eerlijk gezegd nog een veel lagere opkomst, want in Frankrijk bestaat er enkel stemrecht - geen stemplicht - waardoor er bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in 2014 ook slechts een kleine 50% zijn stem uitbracht.)

 

Dat ze de verkiezingen zes maanden hadden kunnen uitstellen, 'ça n'aurait rien changé', daarin kan ik mijn Franse vriendin dan weer geen ongelijk geven. Al hoeven ze hier in Frankrijk zeker niet direct een voorbeeld te nemen aan de Belgische politiek.

Jouw vader en ik

Er was wat zon vanochtend, voorts was er niemand. Buiten jouw vader en ik. En negen jaar later staan we er dus nog altijd wat onbeholpen bij, met een plantje en gedachten die alle kanten op gaan...

 

Vorig jaar moet je het grappig gevonden hebben. Toen kwam jouw vader na het werk slechts nipt op tijd langs en scheurde hij bijna zijn broek: om het kerkhof terug te verlaten moest hij in het halfduister over het gesloten toegangshek klimmen! Ik had het hem graag zien uitleggen aan een toevallige voorbijganger. Maar gelukkig was er niemand. Buiten jij dan.

 

Jouw vader en ik. We hadden je graag beter leren kennen. Dat staat vast.

 

Negen jaar later, is dat alvast een gedachte die blijft.

 

X

Corona-tijden

Een sleep-over bij ons thuis, een uitstapje naar het trampolinepark, frietjes en flantaart... Alles om Robin een geslaagd pre-verjaardagsfeestje te bezorgen, want morgen moet hij voor het eerst zijn verjaardag zonder zijn mama vieren. In deze Corona-tijden konden we daar nu in het midden van de week ook echt veel tijd voor vrij maken. (En als we van de nood een deugd kunnen maken, doen we dat zeker.) Verder werken al die gesloten scholen helaas vooral op het humeur van ouders én kinderen. De lange speech van Macron op TF1 bracht daar vanavond ook geen verandering in. Het blijft gewoon afwachten hoe alles verder zal evolueren.

Risicogebied

Dit voelt niet als vakantie. Nu de school van ons trio 2 weken gesloten blijft omwille van het corona-virus, weten we niet goed waaraan we ons in de Haut-Rhin (nog) kunnen verwachten. Het leven lijkt een beetje 'on hold' gezet en in Mulhouse komen de mensen minder buiten, is iedereen duidelijk erg wantrouwig geworden. Huiswerk wordt nu ook via 'Pronote' doorgestuurd en de meest ijverige leerkrachten maken meteen dankbaar gebruik van de notie 'zelfstandig leren'. De leerlingen zelf zijn vaak minder enthousiast. Zelfs de jongste zoon heeft hier al gezegd dat hij dan eigenlijk toch liever gewoon naar school wil. (Wat écht een vrij unieke uitspraak is, geloof me.)

 

Aftellen dus naar 23 maart! En hopen dat we het dagdagelijkse leven dan weer gewoon kunnen opnemen.

Badkuip

Helemaal uit Oostenrijk aangekomen! 

 Onze vliegende badkuip,

 die meerdere keren gedraaid,

 en gekeerd werd,

en tussendoor ook gewoon even neergezet.

 Door de tuin van onze sympathieke achterburen,

'zwevend' richting onze tuin:

  

 1,1 ton die goed op de afgesproken plek landde.

 Knap werk van onze tuinmannen!

Van harte welkom,

beste badkuip-voor-de-zomer :-)

47

 

Voor de gangspiegel met mijn reflexcamera, om een 'selfie' te sturen naar mijn Franse vriendin, want ze wilde weten of haar verjaardagscadeau me goed paste? En ja, de leuke blouse zit echt prima!!

 

Verder viel op deze donderdag de regen met bakken uit de lucht en werd het een behoorlijk grijze verjaardag. Ik was de dag nochtans goed gestart, met de 'Triple Firming Neck Cream' die ik mezelf onlangs cadeau deed. 'Dat mensen daarin geloven,' was meteen de nuchtere opmerking van manlief.

 

Ach ja, zolang die crème lekker ruikt en de hele zaak wat 'stabiliseert' vind ik het al oké. (En zolang ik selfies blijf nemen met mijn reflexcamera, is er ook niets aan de hand ;-))

 

Tempus fugit… En het smeren is dus nog maar net begonnen!

Tuinwerf

Gisteren begonnen de graafwerken! 

 Echt indrukwekkend hoe vlug je een 'tuinwerf' creëert,

die meteen zijn sporen nalaat,

 

 en voor bergen aarde zorgt,

 die constant verplaatst moeten worden...

 Tot de afmetingen meer en meer zichtbaar worden, 

 van wat binnenkort ons zwembad wordt!

 De jongste zoon wil er nu na schooltijd dit naspelen,

terwijl de narcissen achter onze brievenbus onverstoorbaar toekijken.