Voor haar verjaardag wou ze naar Europapark,
om met drie vriendinnen snelle loopings te maken in hoge roller coasters...
Samen met Kobe bezocht ik intussen de rest van het pretpark,
zagen we een fantastische ijsshow
en genoten hard van de allernieuwste attractie Voletarium.
Maar de jongste zoon wou eigenlijk ook in al die wilde achtbanen!
En dus gaan we eind oktober terug naar Europapark,
mag hij voor zijn verjaardag iemand meenemen die met hem
ondersteboven wil gaan hangen :-)
Of hij dan van niets schrik heeft, vroeg ik nog.
"Alleen van oogdruppels en van papa als hij boos is,"
antwoordde hij spontaan.
En de jarige dochter?
Die wacht intussen met een klein hartje de eerste schooldag af,
vurig hopend dat haar nieuwe klasgroep beter meevalt dan die van vorig jaar...
Dat het leven net een achtbaan is, met ups & downs,
en soms ook zware loopings waar je geen controle over hebt,
vindt ze nu waarschijnlijk geen geslaagde vergelijking.
Ik zwijg dus,
en duim vooral hard.