Over mij

Hallo! Ik ben An (°1973) en ik ben met man en kinderen in augustus 2010 van België naar Frankrijk verhuisd. Ik hou van zwarte chocolade, mooie foto's, een goed gesprek, lange zomeravonden,... Elke reden is ook goed om een feestje te geven! Ik ben een perfectionist en een controlefreak, maar mijn gezin houdt mijn leven chaotisch en onvoorspelbaar ;-) Ik startte deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van ons leven hier in Frankrijk. Welkom om mee te lezen!

woensdag 27 september 2017

A la mode


In de reeks "Alles komt terug": de Levi's T-shirt!!
 
Hopelijk is het nu niet wachten op de wijde Greenpeace shirts ;-)

zondag 24 september 2017

Cyclo-cross Wittenheim

 De eerste wedstrijd van het seizoen,
vanmiddag vlakbij huis.

Kobe eindigde vijfde (op tien),
met een problème mécanique (rem die bleef hangen).
 
Veel teleurstelling bij de jongste zoon,
maar vooral toch veel trots bij zijn ouders omdat hij niet opgaf.
 
En "leren verliezen", dat vind ik zelf eigenlijk nog het belangrijkste,
om daarna dus weer vol goede moed door te fietsen, want...

"Life is like riding a bicycle.
To keep your balance, you must keep moving."
Albert Einstein

woensdag 20 september 2017

Achtste Zwatschgawayafascht

 
Achtste editie van het pruimenfeest in Pfastatt voor ons!
 
Naar goede gewoonte even langsgegaan, pruimentaartje gekocht
en teruggedacht aan die allereerste keer in 2010.
 
Nostalgie waar ik niet omheen kan.

maandag 18 september 2017

Op de moto


We kregen voor het eerst bezoek uit België dat op de moto toekwam! Een BMW R1200 GS Adventure, voor de kenners. En de jongste zoon zag het proefritje helemaal zitten, hij hoopt stiekem dat Erwin nu vlug nog eens langskomt :-)

zondag 10 september 2017

Zondagsrust

 
Het verkeerde handboek Spaans op de schoollijst van Thomas ("non non, il est un vrai débutant"), geen Grieks in het lessenrooster van Britt (en ja, ik wil echt dat ze (minstens) één jaar Latijn én Grieks volgt), de verkeerde klas voor Kobe (zonder Engels en zonder zijn twee vriendjes uit Jean XXIII)... De schoolstart lijkt ieder jaar complexer te worden! En als er dan nog vanalles fout loopt, keldert mijn humeur dus helemaal.
 
Ik kwam er dus maar moeilijk in, in die eerste schoolweek. De kids bleven intussen wonderwel goedgezind en ook de zomerzon bleef volop schijnen. Mijn hoofd en mailbox vulden zich echter verder met alle papieren voor school en hobbies (volgende week nog afspraak bij onze huisarts voor alle certificats médicaux), daar kon geen enkel luchtig zomerkleedje tegenop. Wegenwerken bleven ook de avondspits teisteren en ik haalde slechts net op tijd de eerste infoavond in Zillisheim. 
 
Fijn om die eerste schoolweek dan af te sluiten aan de Etangs Saint-Pierre in Pfastatt... Met een koffietje aan een tafel waarop de zon zich warm weerspiegelt... Zalige zondagsrust die alle gedoe en geregel even 'on hold' zet.
 
Want 'voor even' kan dat gelukkig altijd. Oef.

maandag 4 september 2017

Achtste rentrée

 
Achtste schooljaar in Frankrijk gestart!
 
Vanochtend bracht ik beide broers naar hun nieuwe school in Zillisheim.
 
Thomas eerste jaar lyceum (vanaf 15 jaar),
Kobe eerste jaar college (vanaf 11 jaar).
 

 
Britt vierde (= laatste) jaar college in Mulhouse.
 
Zij startte pas vanmiddag,
toen de zon al heel wat hoger stond
en ieder ochtendhumeur dus ook verdwenen was ;-)

zondag 3 september 2017

Veertien

 
Voor haar verjaardag wou ze naar Europapark,
om met drie vriendinnen snelle loopings te maken in hoge roller coasters...
 
Samen met Kobe bezocht ik intussen de rest van het pretpark,
zagen we een fantastische ijsshow
en genoten hard van de allernieuwste attractie Voletarium.
 
Maar de jongste zoon wou eigenlijk ook in al die wilde achtbanen!
 
En dus gaan we eind oktober terug naar Europapark,
mag hij voor zijn verjaardag iemand meenemen die met hem
ondersteboven wil gaan hangen :-)
 
Of hij dan van niets schrik heeft, vroeg ik nog.
"Alleen van oogdruppels en van papa als hij boos is,"
antwoordde hij spontaan.
 
En de jarige dochter?
Die wacht intussen met een klein hartje de eerste schooldag af,
vurig hopend dat haar nieuwe klasgroep beter meevalt dan die van vorig jaar...
 
Dat het leven net een achtbaan is, met ups & downs,
en soms ook zware loopings waar je geen controle over hebt,
vindt ze nu waarschijnlijk geen geslaagde vergelijking.
 
Ik zwijg dus,
en duim vooral hard.