Over mij

Hallo! Ik ben An (°1973) en ik ben met man en kinderen in augustus 2010 van België naar Frankrijk verhuisd. Ik hou van zwarte chocolade, mooie foto's, een goed gesprek, lange zomeravonden,... Elke reden is ook goed om een feestje te geven! Ik ben een perfectionist en een controlefreak, maar mijn gezin houdt mijn leven chaotisch en onvoorspelbaar ;-) Ik startte deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van ons leven hier in Frankrijk. Welkom om mee te lezen!

maandag 5 januari 2026

En zo gleden we het nieuwe jaar in...

Voor het derde jaar op rij naar het Lechtal,
voor skiplezier met Britt, Kobe, Thomas en nu ook Dea,
die ik probeerde(!) te volgen op de latten.
Korte en koude winterdagen die we goed invulden,
tot we 's avonds terug onderaan de Jägeralpe stonden,
om de volgende dag opnieuw te genieten
van een mooie zonsopgang!
De kids hadden het duidelijk naar hun zin,
en aan Salober wilde ik natuurlijk weer een selfie
uit puur jeugdsentiment,
met Britt die haar nieuwe skibril
ook graag uittestte voor een foto.
In de grote kabelbaan bleef de sfeer goed,
maar voor deze foto 's avonds op hét bankje
moest ik toch even aandringen (want -10°C!).
Kobe verzorgde zijn nieuwe latten intussen perfect.
Samen met Jan ging ik ook naar berghut Hexenkessel,
voor een fijne winterwandeling,
langs een idyllisch kapelletje.
's Avonds veel pret aan tafel in Gasthof Post,
waar Britt voor de Franse vertaling
van mijn postkaartjes zorgde.
Nadien nog even spelletjes spelen op de kamer,
om dan 's ochtends in ons Hotel Panorama
van een heerlijk ontbijt te genieten.
Oudejaarsavond vierden we ook weer
aan onze vaste tafel in Zur Geierwally,
waarna we nog naar het vuurwerk keken,
vanop het het terras van onze kamer.
Op nieuwjaarsdag trokken Jan en ik naar berghut Kasermandl,
terwijl de kids naar hun favoriete Auenfelder hut skieden.
Korte winterdagen die romantisch bleven ;)
zeker ook met de (bijna) volle maan.
Tijd dan om het jaar 2025 definitief af te sluiten
en terug te keren naar het echte leven...

Vijf dagen in de bergen met zeer ijzige pistes (mijn skistijl trok echt op niks) en weinig sneeuw in het dal. Maar wat hebben we er weer van genoten om deze laatste dagen van het jaar samen door te brengen in Elbigenalp! Bijzonder ook dat er voor het eerst een lief van de kids mee ging. Door de feedback session op oudejaarsavond (met niet alleen onze sterke punten, maar ook onze werkpunten en goede voornemens) kent Dea ons gezin nu meteen wel heel erg goed. X

Geen opmerkingen:

Een reactie posten