Mercredi gourmand

Kerstkaartjes worden er in Frankrijk niet zo veel geschreven en onze schriftelijke wensen worden hier dus soms op een andere manier beantwoord. Vandaag nog. Met een zelfgemaakte Kuglof van Maximes mama, alsook met confituur, truffels en peperkoek van de buurvrouw. (Die bio-peperkoek werd trouwens ingevoerd uit Lebbeke, eten we nu met andere woorden lekkers uit Oost-Vlaanderen!) Een mercredi gourmand zonder dat ik naar de winkel hoefde... En die extra kerstkilo's hoop ik alsnog in februari kwijt te geraken. Want 'zoete wensen' zijn (helaas) ook echt wel mijn ding.

Sweet 2020: vervolg!

'Ik herneem graag mijn vaste gewoontes,' zei de huiswerkjuf vanochtend lachend en ze zette zich meteen weer op haar vaste plaats aan onze zwarte tafel... Maar ze komt dus al een aantal jaren niet meer thuis langs om mijn trio te helpen met hun Franse lessen (en bijgevolg zien we elkaar nu ook véél minder).

 

Gelukkig hebben we wél de vaste gewoonte behouden om elkaar officieel "nieuwjaar te wensen". Ik doe dat meestal met de klassieke Belgische pralines, zij steevast met huisgemaakte 'Bredele de Noël': de Alsaciens zijn namelijk een krak in het maken van koekjes speciaal voor kerst.

 

Maar dit jaar had ze dus nog iets extra's mee: een lekkere 'pandoro artigianale' uit het mooie Perugia! (De moeder van onze huiswerkjuf was van geboorte een echte Italiaanse mama.)

 

"Sweet 2020" kent hier dus een aangenaam vervolg, met veel nieuwe zoetigheden op onze tafel.

Sweet 2020

Zaterdagavond met wat Franse vrienden op het nieuwe jaar getoast. We deden dit met een groot glas gin, een plateau maxi sushi's (of wat dacht je ;-)) en lekkere mignardises van pâtissier Husser!

En vandaag werd de zoetigheid nog verder aangevuld met een driekoningentaart van diezelfde geweldige pâtissier, alsook met een (nieuwe) lading verse koekjes van dochterlief en een dozijn chocolademuffins + ook rijstpap van ondergetekende.

Yep, "sweet 2020" vulden we hier de voorbije dagen als nieuwjaarswens graag letterlijk in.

Sjoekes

 

De Vlaamse vriendin uit Liestal/Basel kwam graag mijn Franse tartiflette proeven, haar zoon Viktor zorgde intussen voor het dessert... En ze waren echt superlekker, zijn "sjoekes"!! 

 

Dochterlief wilde hier dus meteen weten of we de restjes ook mochten houden?

 

Zodoende lepel ik nu de pot vanillepap leeg wanneer ik dit blogbericht schrijf...

 

Z-A-L-I-G nagenieten is dit!!!

Dilemma

Heerlijk toch, zo'n café gourmand waarbij je niet kan beslissen wat je als eerste/laatste zal opeten omdat het allemaal even lekker is!! Biorestaurant Les Sheds in Kingersheim zorgde zaterdagmiddag voor zo'n zalig zoet dilemma in mijn hoofd... En het bordje van mijn BFV was dus veel vlugger leeg dan het mijne ;-)

Sweet 45

'Desserts sucrés' en enkele vrienden rond de tafel... 

Hoe zoeter mijn verjaardag, hoe beter!

Le Cellier

Lekkere gratin in Mulhouse vanavond!

En eigenlijk gingen we voor de café gourmand

die Jean-Rémy in 'Le Cellier' de lekkerste vindt van heel de stad.

 

Ja, dat zei hij twee weekends geleden echt

tijdens een etentje bij ons thuis.

 

En als iemand dat aan mij vertelt,

moet ik het zelf natuurlijk zo vlug mogelijk uittesten :-)

Forrest Gump doosje

"Life is like a box of chocolates.

You never know what you're gonna get."

 

Bijna te mooi om op te eten,

de pralines die ons bezoek gisteravond meebracht...

 

'Bijna' dan toch ;-)

Herfstappels

Bananen vind ik vlug te rijp, appelsienen bezorgen me plakhanden en van appels krijg ik honger... Kortom, ik ben geen fervente fruiteter.

Maar het bakje herfstappels uit de oven van de Italiaanse vriendin deed me gisteren toch van fruit genieten. En ja, daar zat het gebruik van kaneel en suiker zeker voor iets tussen. Verrassend was echter ook het stukje citroen (op de plaats van het klokhuis) dat voor een lekkere, frisse smaak zorgde!

Zo hadden we dus zeker onze portie vitaminen binnen...

En voelden we ons ook iets minder schuldig bij de chocoladetaart die naast de appels op onze livingtafel stond :-)

Café gourmand

Deze week met vriendin M in Colmar een leuk adresje ontdekt voor de 'café gourmand' waarmee hier in Frankrijk vaak de maaltijd wordt afgesloten.

In het centrum van de stad, op de Place du Marché aux Fruits bevindt zich 'Jadis et Gourmande', een gezellig koffiehuis met een eigentijdse aankleding: de elegante Italiaanse stoelen in rode kunststof vind ik echt zeer geslaagd in combinatie met de robuuste houten tafels en de oude plankenvloer!

En dat ik een hevige fan ben van zoete nagerechten, weet iedereen die me een beetje kent...

Het was dus hard genieten van mijn 'café servi avec un ou plusieurs petits desserts différents' in dit mooie kader!

Mokka-taartjes

Toen hij twaalf jaar geleden geboren werd, kocht ik elke 13de van de volgende maand taartjes om zijn 'ver-maandag' te vieren. Twee mokka-taartjes om precies te zijn: eentje voor de vader, eentje voor de moeder. De boreling moest het stellen met mijn moedermelk (waar onrechtstreeks dat mokka-taartje ook wel in terechtkwam).

Dat ritueel heb ik het volledige eerste levensjaar van onze eerstgeborene volgehouden. Daarna bleef het bij grote taarten en cakes tijdens zijn verjaardagsfeestjes... Al glipte er af en toe toch nog eens een mokka-taartje voor zijn ouders tussen ;-)

Maar deze morgen kocht ik dus nog eens heel bewust twee mokka-taartjes... Om vanavond met manlief de verjaardag van onze oudste zoon 'lekker' onder ons tweetjes te vieren...

En de jarige zelf? Die wordt straks aan de schoolpoort afgehaald met verse chocoladecake!

Want mokka-taartjes lust hij niet.

Truffeltaart

Op restaurant doe ik het meteen: alvast even de dessertkaart checken... Een "volwaardig" menu bestaat voor mij dus zeker ook uit iets zoets na de maaltijd!
En ja, pure chocolade blijft daarbij mijn favoriete ingrediënt :-)

Gisteravond dus volop genoten van de heerlijke truffeltaart die het bezoek hier met veel aandacht en toewijding in onze keuken had klaargemaakt...

Met mijn roze dessertbordje in de zetel werd deze maandag perfect afgesloten!

Geslaagd goûter!

De Fransen houden erg aan hun "goûter", het vieruurtje zoals ik het vroeger zelf ook op kamp vooral kende. En vandaag hadden we er hier eentje om werkelijk U tegen te zeggen, helemaal handmade door de vriendin die momenteel op bezoek is. Officieel noemt men dit lekkere zoete dessert een "koninklijke taart", al mag je gerust ook spreken over "die-zalig-geslaagde-calorie-bom". Morgen trekken de vriendin en ik ondertussen naar Cassiopeia, de gekende thermen in Badenweiler (Zwarte Woud). Om onze geslaagde goûter toch wat uit te zweten...