Over mij

Hallo! Ik ben An (°1973) en ik ben met man en kinderen in augustus 2010 van België naar Frankrijk verhuisd. Ik hou van zwarte chocolade, mooie foto's, een goed gesprek, lange zomeravonden,... Elke reden is ook goed om een feestje te geven! Ik ben een perfectionist en een controlefreak, maar mijn gezin houdt mijn leven chaotisch en onvoorspelbaar ;-) Ik startte deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van ons leven hier in Frankrijk. Welkom om mee te lezen!

zaterdag 21 juli 2018

Over sjarels, grote zussen en hun moeders


Mijn petekind kwam nog eens logeren... Een vrolijke sjarel die het uitstekend weet te vinden met onze jongste sjarel! (En met een meter in Frankrijk heeft hij dus altijd een instant vakantiegevoel wanneer hij langskomt.)

Fijn ook dat de mama's dan telkens wat kunnen bijpraten want die hebben altijd wel iets te vertellen en te bespreken... Juist zoals de grote zussen van die twee sjarels eigenlijk, die kunnen het - net als hun moeders - ook al goed uitleggen ;-)

En de vaders? Tja, die maakten alvast plannen om er in het najaar eens lekker rustig met z'n tweeën tussenuit te fietsen.

zondag 15 juli 2018

In ons fonds

'Uw boek past niet meteen in ons fonds en in de huidige boekenmarkt moeten we vlijmscherpe keuzes maken.'
 
Een afwijzing die begint zoals alle andere. Intussen weet ik het wel. Maar ja, zelfs de kleinste uitgeverij krijgt tot tien manuscripten per week toegezonden... En vervolgens wenst de redactie me nog veel succes toe bij het vinden van een andere, meer gepaste uitgever.
 
'Hopelijk belet dit u niet om in de toekomst te blijven schrijven, u heeft duidelijk talent,' eindigt deze vijfde afwijzing echter. Sindsdien zingt dit laatste zinnetje vrolijk door mijn hoofd want een mooier compliment kan je me niet geven!
 
Dat een kleine uitgeverij wél al liet weten 'dat mijn boek goed geschreven is en ook echt binnen hun fonds past', helpt natuurlijk om iedere afwijzing nu rustig naast me neer te leggen. (En als je dertien uitgeverijen aanschrijft, weet je ook wel dat je nog wat afwijzingen mag verwachten.)
 
Maar het komt er dus zeker... Mijn eerste boek!!

woensdag 11 juli 2018

Geen verliezers


'Bravo aux deux équipes et à l'équipe de Belgique pour ce beau parcours.'
Een sms die ik kreeg van een Franse mama die hoopt dat we niet té teleurgesteld zijn... 
Maar natuurlijk was het gisteravond even slikken toen les Bleus het haalden van onze Rode Duivels.
 
Dan maar onze eigen competitie georganiseerd vandaag: een creatieve schilderswedstrijd zonder verliezers, met een prijs van de vakjury en een publieksprijs! En 's avonds gewoon pannenkoeken voor iedereen :-)

dinsdag 10 juli 2018

Buiten de tijd


Op de maan gaat de tijd trager, dat leerde ik gisteren in het filmpje The secrets of gravity. 'Fijne momenten op aarde duren sowieso korter dan alle andere momenten,' sprak ook de goochelaar tijdens de acrobatenshow en hij vergeleek het met een kort stukje touw dat hij vervolgens toch langer kreeg.
 
Tijd kunnen manipuleren. En dan vooral vakantietijd waarin niets moet en alles kan... In Europapark haalde ons trio er alvast het maximum uit samen met hun grote neef en nicht, en met klasgenootje Julia die goed naast Kobe paste in alle attracties. Want geen betere manier om de zomervakantie te starten dan met een paar stevige loopings, toch?!
 
En de volwassenen? Ja, die zagen weer veel knappe shows en leefden zeker ook even buiten de tijd.

zaterdag 7 juli 2018

Les belges


Rode Duivels op de doos voor het verjaardagsfeestje van Maxime vanmiddag! 
 
En bij de beenhouwer willen de slagersvrouwen dinsdag ook de Belgische vlag op hun wang schminken als ik de juiste kleuren meebreng...
 
'Tu m'en veux pas si on gagne???' vraagt mijn BFV intussen in een sms-bericht.
'Pas de soucis, les belges vont gagner,' antwoord ik meteen.
 
Yep, in volle WK-gekte worden we hier nu meer dan ooit op ons Belg-zijn aangesproken.

woensdag 4 juli 2018

Feest!

 
Ja, een GROOT feest zelfs,
voor al onze verjaardagen
en de Franse communies van onze kids,
 
 
samen met onze familie en vrienden in België
 
 
en Crémant d'Alsace bij aankomst :-)
 
 
We waren met 113 volwassenen en 63 kinderen,
 
 
onder de gasten ook vrienden uit Alkmaar en Rosmalen.
(Zelfs onze Nederlandse vriend uit Pfastatt
en de Franse huiswerkjuf waren aanwezig.)
 
 
De jongste genodigde was 1 jaar,
 
 
de oudste 89 jaar!
 
 
De kids hadden hun eigen domein in de tuin...
 
 
en bleven zelfs bij 30°C dapper verder springen.
 
 
 
Een uitgebreid ontbijt- en lunchbuffet in de grote zaal
 
bracht ook de volwassenen regelmatig in beweging ;-)
 
En mmmm... balletjes in tomatensaus
voor de jeugd in het koetshuis.
 
 
De tafelgesprekken van (oud-)collega's 
werden intussen rustig verdergezet
 
 
en gingen hopelijk nooit echt over het werk??
 
 
De mini-desserts wisten groot én klein te bekoren,

 
dochterlief bleef evengoed de langste in het meidengroepje :-)
 
 
En de benen werden niet gestrekt om te dansen...
 
 
...maar wel om te genieten van deze feestelijk luie zondag!
 
'Te snel, veel te snel,
ja, het ging weer veel te snel voorbij,'
zuchtten we 's avonds nog de hele tijd.
 
Oh, oh, oh, hoe zalig is het toch om feestjes te geven :-)

zondag 24 juni 2018

Vlamingen in het buitenland


Bij de start van het schooljaar had ze me uitgenodigd voor een 'Belgian ladies night' in Basel, gisteravond waren we met het hele gezin bij haar thuis uitgenodigd in Pratteln. Ik blijf het fantastisch vinden hoe T. me in 2010 via mijn blog op het spoor kwam en hoe we nu contact blijven houden (zij het soms met zeer grote tussenpauzes).
 
Vlamingen komen we hier zelden tegen - en dan nog word je niet automatisch bevriend omdat je dezelfde taal spreekt - maar met T. klikte het meteen en is het weerzien altijd hartelijk. Dus ja, het was gisteren weer zalig bijpraten in onze moedertaal.