Over mij

Hallo! Ik ben An (°1973) en ik ben met man en kinderen in augustus 2010 van België naar Frankrijk verhuisd. Ik hou van zwarte chocolade, mooie foto's, een goed gesprek, lange zomeravonden,... Elke reden is ook goed om een feestje te geven! Ik ben een perfectionist en een controlefreak, maar mijn gezin houdt mijn leven chaotisch en onvoorspelbaar ;-) Ik startte deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van ons leven hier in Frankrijk. Welkom om mee te lezen!

donderdag 14 december 2017

Welkom Caramel!

Vader en zoon gingen naar "Ma jardinerie" om nog wat extra kerstversiering te kopen,
kwamen vervolgens thuis met een schattige foto van een lichtbruin dwergkonijntje...

Dus ja, sinds vanavond hebben we er een huisdiertje bij:
een kerstkonijntje onder onze kerstboom, zo je wil.
 
Welkom Caramel!

dinsdag 12 december 2017

Over (smeltende) sneeuw en auto-uren...

 
Aanvankelijk zorgde de sneeuw voor veel winterpret, maakten grote broer en zus zelfs nog twee sneeuwmannen bij terwijl Kobe naar zijn zaalvoetbaltoernooi was!
 
Zondagavond vonden we het echter veel minder leuk toen Britts vlucht naar Zaventem werd geannuleerd.
 
En dus reed "taxi mama" gisteren helemaal naar België... Zodat dochterlief vandaag dan toch haar observatiestage bij C&A Vilvoorde kon starten! 
 
Intussen stapte ik vanochtend alweer in de wagen, om terug te keren naar mijn drie mannen thuis.
 
Onverwacht kreeg ik dus veel extra auto-uren op de teller, met ook die typische bedenkingen tot gevolg:
 
1. Waarom moet ik altijd direct na mijn vertrek naar de WC?!
2. Wat vervoeren al die trucks en opleggers toch? Ik ga echt meer lokale produkten kopen! (En waar rijden al die paardenwagens 's winters in godsnaam naartoe?)
3. Hoe lang gaat het nog blijven regenen/sneeuwen?
4. Waarom zijn mijn armen aan de péages altijd te kort?!
5. Hoeveel is de maximumsnelheid in Luxemburg ook alweer?
6. Waarom kan ik niet tanken zonder dat mijn handen naar gasoil ruiken?!
7. Waar staat de mistlamp weer?
8. Hoeveel foute muziek is toegestaan?
9. Wat doe je tegen pijnlijke beenspieren? 
10. Waarom zijn die laatste 100 kilometer er altijd teveel aan?
 
Bij thuiskomst scheen gelukkig de zon, al waren onze sneeuwmannen daar niet echt mee opgezet:
  

 
Duimen toch dat het vrijdag ook zonnig winterweer wordt en Britts terugvlucht probleemloos verloopt... Want in meerdere luchthavens blijft het intussen voor veel mensen kamperen.

zaterdag 9 december 2017

Witte zaterdag

Terwijl Parijs op gepaste wijze afscheid nam van Johnny Hallyday,
trok Kobe zijn skibroek aan om in de tuin te spelen.
 
De sneeuwman werd via snapchat meteen gedeeld,

keek daarna rustig naar het voetbalspel van de twee broers...

en Principal mocht ook even de pootjes strekken :-)


zondag 3 december 2017

Marchés de Noël

Weer "dag zeggen" tegen de lutins op de kerstmarkt in Pfastatt...

 want ze blijven ieder jaar tot de verbeelding spreken!
 
 Ook even langs de kerstmarkt in Wittelsheim,
ons andere buurdorp...
 
 waar Jan zichzelf meteen zo'n vuurkorf wou kopen :-)
 
Yep, kerstmarkten in de Elzas:
je vindt ze hier weer tot in de kleinste dorpen,
een hele maand lang!

zaterdag 25 november 2017

Thanksgiving & Black Friday

Thanksgiving in de kantine van het college gisteren,
om de reis naar Californië nog wat te sponsoren...
 
Dat het feestje georganiseerd werd op de avond van Black Friday,
vormde voor sommige shopgrage pubers wel 'un grand souci' :-)
 
Black Friday wint dus ook in Frankrijk meer en meer aan belang!

zaterdag 18 november 2017

Van cross tot brevet

Opwarming voor de cross inter-districts,
bij vriestemperatuur afgelopen woensdag

Kobe eindigde mooi tiende
en is door naar de volgende ronde,
naar de cross départemental over twee weken
(op de foto hoef je hem niet te zoeken,
hij startte achteraan!)

Thomas mocht intussen nog eens naar zijn oude college,
om zijn Diplôme National du Brevet op te halen...

en over drie jaar steekt hij in dat gele mapje
dus hopelijk ook zijn Diplôme National du Baccalauréat.

dinsdag 7 november 2017

Nee en Ja

Winteruur op Canvas, ik sluit er graag de dag mee af. En gisteren was het een hoogdag, zat Connie Palmen bij Wim Helsen in de zetel! Waarom 'nee' haar lievelingswoord is, zette ze graag uiteen met een gedicht van Kavafis over het grote 'ja' en het grote 'nee'.
 
Kijk, dan wil ik direct veel langer dan tien minuten luisteren. Omdat ik Connie Palmen echt een fantastische schrijfster vind die bovendien ook nog eens zeer aangenaam praat.
 
En dat het 'nee' voorafgaat aan het nog veel belangrijkere 'ja', verduidelijkte ze in Winteruur graag met enkele persoonlijke voorbeelden. Alleen jammer dat Wim Helsen haar vervolgens niet liet uitspreken wanneer ze 'de grootste ja' wou toelichten.
 
Maar genieten met deze Nederlandse schrijfster op ons scherm, was het zeker!