La Bresse

Maartse buien zorgden voor 

een dun laagje verse sneeuw in de Vogezen:

Britt en Kobe reden gisteren dan ook graag 

"nog even naar boven"

voor een dagje skiën in La Bresse,

waar de bomen terug mooi wit zagen.

Ze konden zich er goed uitleven,

want er was weinig volk op de pistes.

Een last minute beslissing van zus en broer, en duidelijk een schot in de roos! De laatste dag bovendien dat de pistes in La Bresse geopend waren voor dit skiseizoen. Soms past alles gewoon zonder veel planning.

'Home alone'

Een weekendje skiën in de Jura,

samen met Justine en haar ouders,

dat zag Kobe helemaal zitten, 

en dus zat hij zeker niet triest thuis,

terwijl wij naar zijn zus in Duitsland reden.

Met prachtig weer, goede sneeuw,

alle pistes open en zicht op de Mont Blanc,

heeft de jongste zoon zijn weekend 'home alone'

meer dan prima overleefd ;)

Merci beaucoup, Florence et Laurent.

Merci pour les superbes photos, Justine.

X

En zo gleden we het nieuwe jaar in...

Voor het derde jaar op rij naar het Lechtal,

voor skiplezier met Britt, Kobe, Thomas en nu ook Dea,

die ik probeerde(!) te volgen op de latten.

Korte en koude winterdagen die we goed invulden,

tot we 's avonds terug onderaan de Jägeralpe stonden,

om de volgende dag opnieuw te genieten

van een mooie zonsopgang!

De kids hadden het duidelijk naar hun zin,

en aan Salober wilde ik natuurlijk weer een selfie

uit puur jeugdsentiment,

met Britt die haar nieuwe skibril

ook graag uittestte voor een foto.

In de grote kabelbaan bleef de sfeer goed,

maar voor deze foto 's avonds op hét bankje

moest ik toch even aandringen (want -10°C!).

Kobe verzorgde zijn nieuwe latten intussen perfect.

Samen met Jan ging ik ook naar berghut Hexenkessel,

voor een fijne winterwandeling,

langs een idyllisch kapelletje.

's Avonds veel pret aan tafel in Gasthof Post,

waar Britt voor de Franse vertaling

van mijn postkaartjes zorgde.

Nadien nog even spelletjes spelen op de kamer,

om dan 's ochtends in ons Hotel Panorama

van een heerlijk ontbijt te genieten.

Oudejaarsavond vierden we ook weer

aan onze vaste tafel in Zur Geierwally,

waarna we nog naar het vuurwerk keken,

vanop het het terras van onze kamer.

Op nieuwjaarsdag trokken Jan en ik naar berghut Kasermandl,

terwijl de kids naar hun favoriete Auenfelder hut skieden.

Korte winterdagen die romantisch bleven ;)

zeker ook met de (bijna) volle maan.

Tijd dan om het jaar 2025 definitief af te sluiten

en terug te keren naar het echte leven...

Vijf dagen in de bergen met zeer ijzige pistes (mijn skistijl trok echt op niks) en weinig sneeuw in het dal. Maar wat hebben we er weer van genoten om deze laatste dagen van het jaar samen door te brengen in Elbigenalp! Bijzonder ook dat er voor het eerst een lief van de kids mee ging. Door de feedback session op oudejaarsavond (met niet alleen onze sterke punten, maar ook onze werkpunten en goede voornemens) kent Dea ons gezin nu meteen wel heel erg goed. X

Kaiserwetter

Voor de tweede week van onze kerstvakantie

reden we terug naar het Lechtal,

waar we meteen door de zon begroet werden,

en waar we weer graag thuiskwamen

in het gezellige Hotel Panorama, 

waar het ontbijt heerlijk copieus was,

om vervolgens samen de zetellift te nemen,

en te skiën onder een strakblauwe hemel,

met af en toe ook tijd voor een 'selfie met de bergen'.

's Middags mocht de Germknödel niet ontbreken,

en met oudejaar trokken we allemaal goedgemutst

(sorry voor de onnozele woordspeling)

naar het lekkere restaurant 'Zur Geierwally',

om dan weer naar ons hotel terug te keren,

en proberen(!) wakker te blijven tot het tijd was

voor het vuurwerk om middernacht.

Jan vulde zijn dagen intussen met veel wandelen,

en een eigen 'selfie met de bergen',

al genoot hij ook hard van dit boek

op het terras van ons hotel.

Op de piste bleven wij graag alles geven,

en tegen de avond was het altijd mooi afscheid nemen

van dat prachtige berglandschap en die ondergaande zon,

wat de kids het liefst deden vanop hun bankje bovenaan de lift.

Iedere ochtend bleef het wel een heel karwei...

om die skibotten terug aan te krijgen!

Maar de jeugd bleef ervoor gaan,

terwijl ikzelf de laatste dagen met manlief op pad ging

(en iedere afdaling met mijn oude wandelschoenen

was dus moeilijker dan een ijzige skipiste).

Op de terugweg naar huis kwamen we tot slot

al enkele vroege driekoningen tegen...

en terug thuis probeer ik nu al die mooie natuur

nog even goed in mijn hoofd vast te houden.

Dagen vol zon en geen wolkje aan de lucht... Heerlijke dagen in de bergen waarop alles helemaal klopt! 'Weer voor een keizer' dus, en reken maar dat we van dat zalige weer volop genoten hebben. Voor het eerst namen we ook nichtje Marie mee en zij draaide goed mee in ons gezin. Echt fijn om te zien! X