Treindag

Vandaag een treindag naar Kobe in Berlijn!

En schrijven op de trein doe ik niet,

maar lezen des te meer :-)

Zesdejaars Aarschot

Heel erg leuk om gisteren nog eens een lezing te mogen geven voor een klas zesdejaars Moderne Talen in Aarschot! En dit jaar zijn het leeftijdsgenoten van onze jongste zoon hier, zijn ze dus allemaal geboren in 2006. Bijzonder dan ook om in deze klas met nog een Kobe te mogen kennismaken :-)

Weekendje Zeeland

Een collega van mijn zus kocht recent mijn boek

en nam het afgelopen weekend mee naar Zeeland.

'Vaste Grond' in de mobilhome!

Aarschot

Een lezing binnen het thema "vivre à l'étranger",

voor een klas laatstejaars Moderne Talen

in het Sint-Jozefscollege te Aarschot,

en hun zieke leerkracht Frans

volgde alles graag mee via Teams.

Wel zeer leuk om dan Saskia in de klas te hebben,

die ik dus al langer ken en die er ook voor zorgde 

dat ik voor het eerst mijn verhaal mocht brengen

voor een klasgroep jonge mensen!  

Steenokkerzeel

Vanavond een lezing in de bib van Steenokkerzeel,

die best veel publiciteit had gemaakt...

En al bleef de opkomst uiteindelijk beperkt,

ik blijf mijn verhaal met evenveel plezier brengen!

De receptie nadien was ook zeer gemoedelijk,

en mijn Franse vriendin keek dus in

het filmpje achter mij glimlachend toe :-)

Melden-Oudenaarde

Mijn allerlaatste lezing voor Ferm,

in een oud parochiehuisje in Melden,

voor een klein maar aandachtig gezelschap,

waaronder zelfs een heer die meteen veel vragen stelde.

Dit waren ze, mijn elf lezingen voor KVLV/Ferm: Beerse, Perk, Ophasselt, Rumbeke, Sint-Katelijne-Waver, Merksplas, Herenthout, Kleit, Ichtegem, Keerbergen en nu dus Melden.  De meeste lezingen werden door corona meerdere keren uitgesteld en een aantal werden helaas ook definitief geannuleerd. (In Neervelp, Beauvoorde en Heule ben ik bijvoorbeeld nooit geraakt.)

Het werd een heel avontuur met beamers die soms moeilijk aangesloten geraakten en zelfs eens een projectiescherm dat veel puzzelwerk vroeg! Ik kwam in parochie- en feestzalen, en ook een keer in een voetbalkantine (waar ik wél de meeste boeken verkocht, laat je dus nooit ontmoedigen door de plek waar je terechtkomt). Ik kwam er 's morgensvroeg tijdens een brunch, na de middag voor de taart of 's avonds tijdens een algemene vergadering (regelmatig nog gevolgd door een heuse tombola). 

De groepen waren soms zeer groot, soms zeer klein. De mensen waren altijd hartelijk en aandachtig. Mijn ouders (zijnde mijn twee grootste supporters die steevast meegingen) werden tevens goed onthaald en de vraag kwam ook regelmatig hoe zij mijn verhuis naar het buitenland hadden ervaren.

Het gezelschap bestond voornamelijk uit vrouwen. In Merksplas zat er wel een priester in de zaal, en de laatste keer dus ook een heer die veel vragen stelde. Maar meestal was mijn vader echt de enige aanwezige man.

Ik heb mijn lezingen altijd graag gegeven. Een enkele keer was ik moe en zenuwachtig, maar dan nog liep het wel los. (Die brunch 's morgensvroeg was het moeilijkste, ik ben gewoon geen ochtendmens.)

Vrijdag spreek ik nu voor het eerst voor een klas laatstejaars Moderne Talen. Mijn nieuwe beeldverhaal over de periode 2010-2022 is klaar: heel veel foto's én een leuk filmpje met mijn Franse vriendin Nathalie. 'Sur ma route,' zingt Black M ook nog onvermoeibaar en vol vertrouwen. Zolang ik zelf niet zing, moet het lukken ;-)

Just do it

'Hoe begin je aan een boek?' Dat was de titel van de online-schrijfcursus die ik een paar weken geleden bij Wisper volgde. Zes donderdagavonden lang leidde lesgeefster Hilde Van Malderen alles in goede banen en kwam er veel aan bod: het vertelperspectief, de vijf zintuigen, het conflict als de motor van verhalen, de drie acten structuur, de personages, decor/setting/tijd, dialogen, spanningsopbouw... En dat alles werd steevast gevolgd door leerrijke, gecombineerde schrijfoefeningen! 

Boeiend was ook het "schrijfschrift" en excel-werkschema dat ze ons toonde om de structuur van een verhaal in hoofdstukken weer te geven. 

En hoe je dan écht aan een boek begint?

'Gewoon beginnen,' zei Hilde nuchter, 'je personages leer je kennen door er veel mee bezig te zijn.'

Zo eenvoudig is het dus.

Just do it.

Aankondiging thuismatch

Boekenlunch

Buurvrouw Christine nodigde me uit 

voor een lekkere lunch in Mulhouse,

in het sympathieke restaurant 

'Un petit truc en plus',

waar zij wekelijks vrijwilligerswerk doet,

en waar de dienst wordt uitgemaakt

door mensen met 'un petit truc en plus'.

Na de lunch haalde ze mijn Franse boek boven,

wisselden we van gedachten rond een aantal passages

die haar erg hadden aangesproken

en die ze nu op een briefje had opgelijst.

Want drie keer heeft Christine 'Étoile filante' gelezen,

en ik ben zo dankbaar om al haar tijd en aandacht

dat ik de rest van de dag helemaal in de zevende hemel was.

X

Keerbergen

Mijn laatste lezing dit jaar, en wel in Keerbergen,

in parochiezaal "Berk en Brem",

waar ik ook weer graag vertelde over mijn Franse leven,

en over het schrijven aan mijn boek "Vaste Grond",

waaruit ik tot slot nog enkele fragmenten voorlas,

nu ook voor familie uit Baal die kwam luisteren.

Ichtegem

Een lezing in Ichtegem (bij Torhout),

waar ik in feestzaal 't Wit Paard verwacht werd,

voor mijn twee-jaar-op-rij uitgestelde voordracht,

die nu in een gemoedelijke sfeer verliep,

met op de achtergrond een toepasselijk wit paard ;-)

Gezellig napraten met enthousiaste mensen,

blijf ik echt het leukst vinden aan mijn voordrachten! 

Nadien reden we weer even richting kust,

waar we onder de indruk waren van de werken in Middelkerke,

en een 'eenzame strandfietser' ons jaloers maakte.

De 'selfie' lukte al iets beter...

En de zonsondergang was er eentje om in te kaderen!

Kleit

Een lezing in Kleit (bij Maldegem),

waar de parochiezaal buiten gebruik is,

en ze noodgedwongen samenkomen in de voetbalkantine,

met dus een echte tribune op de achtergrond ;-)

Een fijne voordracht met warme signeersessie achteraf!

Vervolgens reed ik nog even naar de kust,

voor een 'selfie' met mijn meest trouwe supporters,

en een mooie wandeling op de dijk in Knokke.

Naar de markt

Een bijzondere markt,

op de banen van de petanque club,

waar ik met mijn twee boekenkinderen

een eigen standje kreeg

en mijn Franse vriendin me enthousiast trakteerde

zodat ik de avond goed doorkwam!

Nagenieten deed ik vanochtend nog, 

met de krant L'Alsace op schoot ;-)

Over fleece en zijde

'Oh, j'ai pleuré,' zegt Isabelle, 'et je ne savais pas que tu connais Wilco.'

Ik sta bij chocolatier Bruntz en glimlach een beetje ongemakkelijk aan de andere kant van haar toonbank. Altijd gek om te beseffen dat de mensen hier de personages uit mijn boek ook 'in het echt' kunnen kennen.

'Beaucoup de choses sont possibles quand on a le courage d'avancer pour tracer son chemin,' besluit Sophie haar mail deze week. Een lange mail, met vele fijne reflecties op mijn boek die aangevuld worden met prachtige Franse beeldspraak van een mama die ik in onze beginjaren via de school leerde kennen.

'De Nederlandse taal voelt als fleece, de Franse taal als zijde,' zei vertaalster Émilie me nog, toen ze tijdens de eerste lockdown de vertaling van 'Vaste Grond' startte. En ze heeft een punt. Want ik krijg nu door 'Étoile filante' soms Franse zinnen cadeau die ik echt van buiten zou willen leren, zo mooi vind ik ze!

Yep, ik hou wel van zachte en warme fleece, maar zeker ook van elegante en lichte zijde.

Forum du Livre

Naar de boekenbeurs in Saint-Louis

om flyers uit te delen van mijn Franse boek,

maar vooral om Agnès Ledig aan het woord te horen,

een populaire Franse schrijfster uit de Elzas

met een ongelooflijk hoog schrijftempo!

Yep, ik ben een zwijmelende Vlaamse fan :-)

Eén ding tegelijk

Dat ik niet meer wil multitasken, maar slechts één ding tegelijk wil doen, staat nu ook in de krant. En voor het eerst in mijn leven krijg ik zelfs likes! Op de instagrampagina van De Standaard bedoel ik dan, want zelf zit ik niet op Facebook, Instagram, Twitter of wat dan ook. Ik zweer zelfs nog bij mijn oude Nokia baksteen. 

Dat laatste zorgde wel voor een probleem toen de fotografe van de krant vanop afstand foto's wilde nemen voor het artikel. Dan maar screenshots maken via mijn laptop (op een tuinstoel aan onze voordeur gezet). En die reflecties? Dat is de weerkaatsing van het zonlicht in de ruiten van onze wagen op de oprit! (Gelukkig regende het dus niet tijdens deze fotoshoot.)

Ook het interview zelf kende zo zijn omwegen toen de laptop van de journaliste defect bleek (en we voor ons gesprek dan maar gewoon overschakelden op "de vaste lijn"). Maar kijk, het is gelukt. De deadline werd net op tijd gehaald en die likes doen best veel deugd nu :-)