Over mij

Hallo! Ik ben An (°1973) en ik ben met man en kinderen in augustus 2010 van België naar Frankrijk verhuisd. Ik hou van zwarte chocolade, mooie foto's, een goed gesprek, lange zomeravonden,... Elke reden is ook goed om een feestje te geven! Ik ben een perfectionist en een controlefreak, maar mijn gezin houdt mijn leven chaotisch en onvoorspelbaar ;-) Ik startte deze blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van ons leven hier in Frankrijk. Welkom om mee te lezen!

Posts tonen met het label Pfastatt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pfastatt. Alle posts tonen

woensdag 18 september 2024

Vijftiende Zwatschgawayafascht

Vanmiddag even naar Pfastatt,
voor het jaarlijkse pruimenfeest,
in onze vroegere hoofdstraat,
waar ik nog altijd ons huurhuis uit 2010 groet.
Het straatbeeld was ook weer fantastisch ;-)
Zonder kleine kinderen was ik wel vlug rond,
en ook deze wagens stonden er wat verloren bij,
maar zo'n pruimentaartje kan me nog altijd bekoren.

Mijn jaarlijks terugkerend nostalgisch topmoment... Vijftien jaar later blijf ik het nog steeds bijzonder vinden: hoe we hier met drie kleine kinderen toekwamen, niet goed wetend wat te verwachten, maar hopend op het beste... Zalig om vanmiddag aan de kerk dan juist onze vroegere huiswerkjuf te kruisen. (Die kleinzoon van zes jaar had ze toen nog niet!) 'Of ik mijn pruimentaartje al gekocht had?' O ja, Mme Entz kent mijn Elzasser gewoontes :-)

woensdag 20 september 2023

Veertiende Zwatschgawayafascht

Deze week zijn Febe en Lukas bij ons op vakantie,
tonen we hen graag enkele 'Must see-attracties',
en vanmiddag was het absoluut in Pfastatt te doen,
waar het jaarlijkse pruimenfeest plaatsvond.
Het is mijn terugkerend nostalgisch topmoment,
naar hoe het voor ons hier begon in 2010,
toen ons huurhuis nog "gewoon groen" was,
al is het straatbeeld zeker hetzelfde gebleven ;-)
Dit jaar heb ik wel een extra pruimentaart gekocht,
voor al die jonge energie hier nu thuis.

zaterdag 14 januari 2023

Allerlaatste dag

Twaalf jaar lang kwam ik er regelmatig langs,
vooral voor kopies ivm onze Franse administratie,
en altijd weer liep ik graag over die oude tegelvloer,
maar goede romans heb ik er nooit gevonden ;-)
Michèle Salomon, de laatste eigenares,
gaat nu met pensioen...
en haar meest trouwe klanten kwamen 
vanmiddag nog eens langs,
ikzelf dus ook met mijn fototoestel,
om nog even nostalgisch langs de rekken te lopen,
en 'dag' te zeggen tegen al die fijne gemoedelijkheid,
want om 15u sloot de droguerie pfastattoise
na meer dan 80 jaar definitief haar deuren.

'En ieder einde is een nieuw begin,' 
maar dat er op deze plek een immo-kantoor komt,
stemt mij voorlopig toch minder vrolijk. 

woensdag 21 september 2022

Zwatschgawayafascht








Het pruimenfeest in Pfastatt. 
Na twee coronajaren helemaal terug van weggeweest. 

Vanochtend kwam ik er meteen ook onze oude buurman tegen. Twaalf jaar later koop ik er nog altijd graag mijn jaarlijkse pruimentaartje. (Een grote taart deze keer, we hebben twee jaar in te halen!) 

In al zijn oubolligheid blijft de braderie fantastisch: een messenslijper, een tafeldoek in plastic (een echte toile cirée), goedkope sjakossen en kledij... Je vindt het er allemaal. Voor de droguerie staan ook lange tafels met kousen, pantoffels en kitscherige prullaria. Daar mag nu alles weg, eind dit jaar sluit de drogisterij voorgoed. Niet alles blijft bestaan. 

Mijn copies voor de Franse bureaucratie zal ik vanaf januari dus elders moeten maken. Alle formalités administratives blijven hier tot nader order helaas wel bestaan. Zonder onderbreking tijdens corona. Dat papierwerk hoef je nooit te missen.

Onze XL pruimentaart smaakte vandaag wél bijzonder lekker!

woensdag 29 september 2021

De waan van de dag

In Pfastatt werd het jaarlijkse pruimenfeest wegens corona andermaal afgelast. Deze keer niet door het virus an sich, maar wel door de pass sanitaire die de burgemeester nu moeilijk te controleren vond.

De waan van de dag regeert hier intussen onverminderd verder... Met een schoolbus die niet komt, een carte vitale die niet gevonden wordt, de CAF die nog wat documenten vraagt, een fiber-aansluiting in Straatsburg die niet lukt, gordijnen die te lang zijn, een glazen deur die niet past, een afspraak bij de orthodontist die we niet halen, een auto die nog naar de garage moet... 

En naast dat alles dus ook nog (en eigenlijk vooral!): véél heen-en-weer-mails over de maquette van mijn Franse boek... Tot vandaag!! Tot alles nu "voor echt" gevalideerd is bij Librinova: mijn livre papier én mijn livre numérique!!

Een pruimentaartje van bij de bakker paste wel om de waan van de dag (toch even) een halt toe te roepen.

vrijdag 26 februari 2021

La boîte à retouches

Voor de foto trok ze even haar mondmasker af, "c'est quand même plus joli". Morgen is het haar allerlaatste werkdag en stopt Annick met alle naai- en verstelwerk in Pfastatt: na 23 jaar laat ze haar 'boîte à retouches' over aan een nichtje. Opvolging is dus verzekerd, oef. Want in het steegje naast ons groene huurhuis bracht ik sinds onze verhuis best wel wat kledingstukken van het hele gezin binnen... 

Tijd dus om gepast afscheid te nemen, met een blikken doos Delacre koekjes en net voor de avondklok. (Lokale handelaars steun ik hier graag met produkten die hun oorsprong vonden in mijn geboortestad Vilvoorde!) Moge het nichtje dat straks even goed doen... Annick heeft alvast voor een trouw klantenbestand gezorgd.

maandag 15 februari 2021

Verger glissant

Dat er ook in de boomgaard van Pfastatt sneeuw ligt,
gebeurt hier zeker niet iedere winter!
In het laatste witte heuvellaagje 
werd er gisteren nog druk gegleden,
want een helling is echt nodig... 
voor zo'n oud skateboard zonder wieltjes!
Veel winterpret dus op een simpele houten plank...

woensdag 30 september 2020

Mijn Elzasser nieuwjaar

Dit jaar was er in september geen pruimenfeest in Pfastatt. Daar heeft Corona een stokje voor gestoken. En als ik geen verse pruimentaart op de braderie kon kopen, wilde ik er dus ook geen halen in de Super U (want daar hadden ze wél nog vlug een standje in elkaar geflanst). 

Erg opgetogen ben ik nu dan ook met het potje verse pruimenconfituur van Brigitte! Heb ik toch nog iets ambachtelijks in handen om ons tiende Franse jaar hier af te sluiten... Want dat is het jaarlijkse pruimenfeest altijd opnieuw: mijn 'Elzasser nieuwjaar' waarin ik de balans opmaak van ons zoveelste, voorbije Franse jaar. 

En dit tiende jaar werd absoluut een bijzonder jaar. Alleen al door Corona eigenlijk. Het blijft onwezenlijk dat we gedurende meerdere weken slechts in een straal van 1 km rond ons huis mochten bewegen (om maar iets te noemen) en intussen maken de wisselende kleurencodes en quarantaine-maatregelen iedere mogelijke verwarring zeker niet kleiner.

Nooit gedacht ook dat we ons elfde Franse jaar met mondmaskers in het straatbeeld zouden starten... Maar gelukkig ook met een oudste zoon op kot in Straatsburg, een dochter met oorbellen (sinds vanmiddag) en een jongste zoon die onlangs de wielerpiste in Colmar ontdekte.

En dan is er dus nog dat potje verse pruimenconfituur. Daar start ik dit nieuwe Elzasser jaar ook graag mee. Moge het een zoet jaar worden. Met veel geluk in het kleine, en met voldoende tijd om daar samen van te genieten.

X

zaterdag 12 oktober 2019

Retro Party

 
Persoonlijk vind ik de sixties en de seventies meer 'retro' dan de eighties, want de jaren tachtig kan ik me zelf dus nog veel te goed voorstellen! Om maar te zeggen hoe alles opschuift en hoe confronterend dat soms kan klinken...
 
Maar goed, ik kijk er wel naar uit om vanavond in de kantine van FC Pfastatt te dansen op 'Let's hear it for the boy', 'Love of the common people', 'Through the barricades', 'The reflex', 'Red red wine', 'If only I could', 'Never gonna give you up', 'Tomorrow people'...
 
Duimen maar dat ze dus niet alleen 'Les lacs du Connemara', 'Voyage voyage', 'Il jouait du piano debout', 'Ne partez pas sans moi' en 'Hélène' draaien: de Fransen houden namelijk nogal vast aan hun Franstalige lied.
 
De affiche hebben ze intussen toch al 'verengelst' ;-)

woensdag 18 september 2019

Tiende pruimenlettergrependag!

Tiende Zwatschgawayafascht voor ons vandaag!! 
En dus ook een tiende taartje gekocht op het jaarlijkse pruimenfeest in Pfastatt :-)

donderdag 11 juli 2019

Tourgekte

'La caravane du Tour' vanmiddag door onze hoofdstraat!
 
De zoute Bretzels vond ik het lekkerst :-)
 
Onze enthousiaste buurman Fred,
samen met zijn kids, zijn vader en zijn schoonmoeder
 
Sympathieke Solange (in de lange printbroek)
die hier jaarlijks het 'fête des voisins' organiseert,
installeerde zich nu ook met enkele buren op het trottoir
(Let vooral op de weelderige bloemenpracht achter hen,
die vind ik zelf zo typisch voor onze streek!)

Eén van "de Madammen"
(zo noem ik de drie slagersvrouwen in ons dorp),
samen met haar partner

De gadgets die de karavaan gratis uitdeelde,
hadden duidelijk veel meer succes 
dan wat er daarnaast nog te koop werd aangeboden

Een volgwagen uit Waregem in Pfastatt-city

Sophie, de moeder van een voetbalvriend van Thomas,
was seingeefster van dienst van 9u tot 15u
(en haar man zat intussen thuis klaar voor de tv!)

De getuigen van Jehova tekenden ook present 
 
 En de 'gilets jaunes' mochten evenmin ontbreken
 
Onze Super U had vandaag aangepaste openingsuren
 
En Richwiller-city voorzag stootkussens rond de palen

Maar dan is er eindelijk het helikoptergeluid
dat de komst van de renners aankondigt!!

De officiële start voor Mulhouse is 200 meter verderop,
ter hoogte van onze apotheek in Richwiller
 
'Voilà, c'est fait,' hoorde ik vele mensen nadien nuchter zeggen.
(Het lange wachten staat inderdaad niet in verhouding tot
de snelle doortocht van de renners.)

En er volgden nog wel minstens evenveel koersfietsen,
maar dan bovenop de lange colonne volgwagens
en dus zonder enige renner die we konden bewonderen ;-)
 
Tourgekte, het werkt wel aanstekelijk!