Maandagochtend in station Mulhouse: terwijl Jan voor de nieuwe werkweek naar Bergkamen reist, vertrekt Britt naar oma in Spanje. Deze week ben ik dus 'home alone' en dat bevalt me prima.
'Wie zit waar (tot) wanneer?' blijft hier wel de hoofdvraag. Volgende week gaan we Kobes studio leegmaken, want op 1 april start de jongste zoon zijn stage in Rheinfelden/Basel. Dan hebben we geen studerende zonen meer op kot in Straatsburg. Weer een hoofdstuk dat wordt afgesloten. Maar alle 'komen en gaan' laat weinig ruimte om stil te vallen... Behalve als je even alleen thuis bent, dan voel je het wel: de weemoed om alles wat voorbij gaat.
En toch. Deze week doe ik lekker alles op mijn eigen ritme (of ik doe het gewoon niet). 'Votre libération,' noemde de vrouw van onze garagist het gisteren zelfs. En daar werd ik dan weer heel vrolijk van.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten