Onze eerste volledige septemberweek in Pfastatt...

...konden we nog geen volledige "schoolweek" noemen. Afgelopen dinsdag was het hier nl. staking op school, net zoals op vele andere plaatsen in Frankrijk! De dag bracht ook heel wat regen met zich mee, maar 's avonds gelukkig ook oma en peter uit La Fosse ;-) De kinderen toonden weer met veel plezier het huis, de school, de voetbalterreinen... Ondertussen deze week ook privé-les Frans voor Thomas en Britt geregeld. Vanaf volgende week maandag komt er een leerkracht Frans 3x per week thuis langs om onze twee oudsten telkens voor 1 uur de Franse taal te onderwijzen. Betaling gebeurt via een systeem dat je wat kan vergelijken met onze dienstencheques in België. En ook op school zullen de kinderen regelmatig apart genomen worden voor extra ondersteuning. Zo blijft zelfs Kobe (4 jaar) vanaf volgende week op maandag en donderdag 1 uurtje langer op school om in kleine groep verdere taaloefeningen te volgen. Ikzelf wil me eind september aan de "Université Populaire" van Mulhouse inschrijven voor een taalcursus Frans en zal ook thuis wat privé-les volgen. Ik denk dat ze hier nog nooit zo'n gemotiveerde Vlamingen gezien hebben die zich het Frans zo snel en zo goed mogelijk eigen willen maken ;-)
Ondertussen blijven de dagen zich hier voor mij verder vullen met veel praktisch geloop en geregel. En ik hoop alvast dat de kinderbijslag geregeld geraakt vóór we terug in België zijn! Want met onze "3 landen situatie" blijkt dit alvast voor de nodige meertalige documenten te zorgen die dan ook nog in Zwitserland, Frankrijk en België door verschillende instanties ingevuld moeten worden. To be continued...
Maar wat me zeer veel energie geeft: de kinderen blijven 's morgens alledrie(!) zeer dapper met de boekentas op de rug naar school gaan. Daar zijn Jan en ik als ouders echt zeer blij om. Dit hadden we op voorhand nooit zo durven hopen! Een behoorlijke opluchting! Al zijn de avonden thuis nu niet te onderschatten want dan volgt de "ontlading" van deze eerste Franse schooldagen. Schooldagen waarin Thomas, Britt en Kobe dus zéér stil zijn, aandachtig luisteren en "haast-niets-verstaan-maar-toch-willen-doen-alsof-ze-al-iets-begrijpen". Manlief doet het ondertussen goed bij Huntsman in Zwitserland en zoekt reeds naar de binnenwegen tussen Pfastatt en Basel. 's Avonds moet hij dan wel nog veel voetballen met onze oudste, nadat ik reeds met ons trio ben gaan fietsen en op de trampoline heb gesprongen. De "ontlading" weet je wel...
En de eerste culturele activiteiten dienen zich hier ook aan: morgen "drive-in-movie" op de parking van de Super U, de grote supermarkt aan de rand van Pfastatt. En op woensdag 22 september wordt onze straat de hele dag afgesloten voor "Zwatschgawayafascht", la fête de la tarte aux quetsches (=pruimen). Tegen dat we de naam van dit feest in het plaatselijke dialect goed kunnen uitspreken zitten we wellicht aan privé-les 100 ;-)

En de eerste verjaardag!

Lang zal ze leven: dochterlief werd vandaag 7 jaar! Ze kreeg telefoon van familie, ze skypte met Romy & zus Febe en... er was een mooi kaartje van Nina bij de post! Echt tof voor haar, dat contact met vroegere klasgenootjes uit Kortenberg. Dankjewel. Ondertussen zat het ook op school erg mee: deze namiddag ging haar klas naar de boerderij en nog wel à pied! (Ik zat al uit te kijken naar de bus die hen ging brengen en halen!!!) En het weekend belooft, net zoals de laatste dagen, zonnig en warm te worden. Dus we gaan er hier nog even van genieten... Aan jullie allen ook een mooi weekend gewenst!

De eerste schooldag!

Vanmorgen was het dan zover: de eerste schooldag voor onze kids in Pfastatt. We werden om 8u verwacht in de "rue des Ecoles", het verkeersvrije straatje tussen de verschillende schoolgebouwen, waar de namen van de leerlingen per klas werden afgeroepen. In haar welkomstwoord vermeldde de directrice "la famille belge, arrivée depuis qu'une semaine". Onze 3 wittekopjes werden direct door alle andere ouders vriendelijk en bemoedigend toegeknikt. Voor Thomas was het ondertussen uitkijken of hij jongens herkende van zijn eerste voetbaltraining gisteren. En ja hoor: er waren reeds enkele "bekende" gezichten. We maakten trouwens direct ook kennis met een man uit Nederland en zijn Franstalige vrouw die hier in de pastorij in Pfastatt wonen. Hun jongste zoon, die gisteren ook op de voetbaltraining was, praat geen Nederlands maar verstaat het wel. En het moet soms gewoon wat meezitten in 't leven: Thomas zit bij deze jongen in de klas en de juf heeft hen naast elkaar gezet! Voor Britt was het wat moeilijker want de inschrijving voor de turnles is pas deze avond. Alle gezichten waren voor haar dus even "vreemd"... En Kobe? Ja, die ging flink mee naar binnen want hij had vorige week het keukentje in zijn nieuwe klas al zien staan. En onze jongste, da's nu eenmaal "auto's" en... "potten en pannen" ;-)

De eerste bezoekers

Afgelopen weekend hebben we de eerste bezoekers mogen verwelkomen: mijn ouders en zus met haar gezin die op terugreis waren van een weekje vakantie in Italië. Onze kinderen hebben hen met veel enthousiasme in het huis rondgeleid. Gids Kobe was zelfs amper te volgen, zo snel liep hij van living naar keuken, van beneden naar boven, en terug... De familie is nu zeer enthousiast over onze nieuwe thuis. (Blijkbaar vielen de foto's die we tijdens de househunting in mei-juni hadden getrokken veel minder goed mee dan wat ze nu in realiteit te zien kregen?) Ondertussen blijven we hier dagelijks ook nog wel wat praktische zaken regelen. Vandaag bvb. nog eens gebeld naar de watermaatschappij voor de overdracht van het water, ook verder geïnformeerd voor de hobbies van de kinderen en nu ook de Intermarché en Aldi in Pfastatt gevonden... Voor het echte shopplezier in Mulhouse is het nog even wachten op onze nieuwe bankkaarten ;-)

Terug online!

Lang leve "Orange": binnen de beloofde termijn van 1 week hebben we onze telefoon- en internetverbinding!!! De voorbije week was er ondertussen ééntje om "u" tegen te zeggen: vorige week vrijdag werden onze spullen hier uitgeladen en tot eergisteren hebben Jan en ik dan serieus doorgewerkt om alles uit te pakken en het huis in te richten. Woensdagavond kwamen nl. onze "grote inspecteurs" (lees: de kids) toe en we wilden hen toch graag reeds een "thuisgevoel" geven. En ondertussen crossen ze hier al twee dagen met veel lawaai door het huis! We mogen concluderen dat we in ons eerste opzet alvast geslaagd zijn ;-) Het is nu afwachten wat donderdag 2 september, de eerste schooldag in Frankrijk, zal brengen... Maar tot dan zijn we dus nog even samen in vakantie. Eindelijk!

Here we come...

Een huis vol verhuisdozen van Interdean kan best indrukwekkend zijn!
Ons vertrek is nu dan ook zéér dichtbij: morgen wordt de verhuiswagen geladen, donderdag rijdt de camion richting Mulhouse en vrijdag wordt alles in onze nieuwe thuis in Pfastatt uitgeladen. De kinderen mogen gelukkig nog enkele dagen bij oma en peter in La Fosse gaan logeren zodat Jan en ik "rustig" de tijd hebben om het huis ginder al een beetje in te richten. En dan kan ons Frans/Zwitsers avontuur dus echt beginnen! Als het de komende weken op deze blog ondertussen stil blijft: het kan wel even duren vooraleer we in Frankrijk een internetverbinding hebben. Maar "pas de soucis" en graag tot de volgende ;-)

Een aantal beslissingen verder...

Huurcontract huis in Pfastatt (Mulhouse) getekend, kids reeds in lokale school ingeschreven, nieuwe auto besteld,... Grote beslissingen werden hier de laatste weken in snel tempo genomen! De eigenlijke verhuis vindt plaats in de week van 16 augustus. Nu nog volop bezig met alles wat niet mee gaat te stockeren bij mijn ouders en ook heel wat zaken weg te gooien... Ben deze dagen kind aan huis in het containerpark!