Empathie

Verbonden blijven. Zeker als het moeilijk gaat.

Vanochtend brandde ik enkele kaarsjes in onze parochiekerk,

voor lieve vrienden in België die het moeilijk hebben...

En ik vroeg het me oprecht af,

of ik voor hen voldoende aanwezig ben.

Proberen, doe ik het zeker.

Maar of het voldoende is?

Eerlijk waar, ik weet het niet.

X

Gedeelde tijd in Turckheim

Vorige week hard genoten van de bijbabbeltijd met de Vlaamse vriendin!

De wijngaarden rond Turckheim vormden daartoe zeker ook het perfecte decor... Alsof deze warme nazomer zich eindeloos voor ons blijft uitstrekken en iedere vakantie bovendien tot in de eeuwigheid verder duurt...

Maar de gedeelde tijd samen, die ging evengoed voorbij.

Deugd deed het wel. Absoluut.

Gagné!

'De eerste ronde probeerde ik gewoon te volgen, de tweede ronde ben ik dan geaccelereerd,' zei Kobe gisteren na afloop tegen de interviewer.

'Ooh, die gaat dat hier gewoon winnen!' zei ook de vriendin uit België reeds tijdens de koers en ze liep verder enthousiast op en neer langs het parcours.

Twee dagen cyclo-cross vlakbij huis, onder een stralend warme herfstzon...

De Vlaamse supporters voor onze kleine kampioen straalden zo mogelijk nog harder :-)

Onuitspreekbaar

Zevende editie van het 'Zwatschgawayafascht' voor ons vandaag! De naam van het jaarlijkse pruimenfeest blijft onuitspreekbaar, maar we houden de traditie in Pfastatt graag mee in stand.

Eten in brand

Ze wilde bij de Viëtnamees gaan eten, 'waar ze dat eten in brand steken'. En dus koos de jarige dochter zonder aarzelen voor de crevettes flambées, net als haar twee broers die dat ook heel erg lekker vinden.

Een warme 'laatzomeravond' op het terras van Pho Halong gisteren. Zelfs zonder al dat vuur.

Dertien

Voor haar verjaardag wilde ze gaan shoppen. In Straatsburg, én met haar beste vriendin. Ik liep er dankbaar naast/achter. (Als het kledij betreft, houden ze er goed de pas in, meisjes van dertien!)

Ja, de tijd van klasgenootjes thuis uitnodigen en samen dessertbordjes schilderen is hier voorgoed verleden tijd. En een echte puber is ze intussen ook helemaal, dat lijdt geen twijfel :-)

Zevende rentrée

Vamiddag zijn ze hun zevende schooljaar in Frankrijk gestart!

 En binnenkort moet ik ons trio opvouwen

om ze te kunnen meenemen in mijn elektrisch bakske :-)

"Groeien en bloeien" dus zonder veel moeite,
en voor jezelf intussen beseffen "hoe snel de tijd wel gaat"...

Enige melancholie is me zeker niet vreemd bij iedere nieuwe schoolstart.