Zeventien

Het is te gek voor woorden...

Hoe die oudste zoon nu op zijn vader lijkt,

en hoe goed ik zélf ook nog weet

hoe zijn vader als zeventienjarige was...

Zeventien lentes dus op de teller vandaag:

ça commence à faire beaucoup!

 

< foto's fietsstage Spanje, februari 2019

Forum du livre

Ik dweep wel wat met Agnès Ledig, een schrijfster uit de Elzas wier boeken intussen vertaald werden in twaalf talen (maar niet in het Nederlands, wat ik alvast een gemiste kans vind voor heel Vlaanderen en Nederland!). Dus toen ik haar vandaag op de boekenbeurs in Saint-Louis aan het woord kon horen, hing ik werkelijk aan haar lippen... En tijdens de signeersessie nadien zat ik haar ook zeer idolaat aan te staren, kreeg ik mijn eigen Franse zinnen zelfs moeilijk verwoord...

 

En dus voel ik me nu een overjaarse puber die slechts schaapachtig naar haar idool kon glimlachen en absoluut niets zinnigs wist uit te brengen. Vreselijk!!

Hilarisch

 

Hij heeft het weer, de jongste zoon, dat hij hier ùùùùren kan zagen om een hond... Maar echt ùùùùren dus. Totdat je er helemaal hoorndol van wordt en hem het liefst in een dierenasiel zou afzetten, want daar zijn zeker honden genoeg om uit te kiezen en voor te zorgen. (Ter plekke, uiteraard.)

 

Deze keer had ik er zo genoeg van dat ik een leiband kocht voor ons konijn Principal (en ja, dat bestaat dus tevens voor konijnen!). Aldus werd ons hoogbejaarde konijn deze week voor zijn negende verjaardag niet alleen op een 'wortel-met-rood-lintje' getrakteerd, maar ook op een heuse wandeling...

 

'Maar ik wil toch nog een Husky!' riep de oranje doordrammer al vlug.

 

Ik zuchtte hard, werd intussen toch vrolijk van deze hilarische foto bij het begin van onze wandeling :-)

'Bandenspanning laag'

Jaarlijks op 8 mei herdenkt Frankrijk het einde van WOII. Dat het een rustige taxiwoensdag zou worden, stond dus vast: er was vandaag (weer) geen school voor ons trio en er waren ook zo goed als geen hobbies...

 

Dat we ons uiteindelijk helemaal niet zouden verplaatsen, maakte deze woensdag wel volledig atypisch. Maar met een pneu crevé geraak je écht nergens... (En het lichtje 'bandenspanning laag' kennen we intussen goed want dit is maar liefst onze derde platte band in één jaar tijd!!)

 

Soit. Morgenvroeg bel ik meteen naar de garagist in Pfastatt, want op deze officiële feestdag werkte die natuurlijk ook niet.

Nova Club Colmar

 

Om de 45 kaarsen van mijn BFV te vieren, trokken we gisteravond naar een optreden van haar gitaarleraar Eric in een 'bar discothèque' in Colmar. Twee mojito's waren voldoende om me helemaal gelukzalig te laten zuchten hoe geweldig zo'n 'boîte de nuit' op zondag wel is: je vergeet helemaal dat het de volgende ochtend weer maandag is (maar voelen doe je dat dan natuurlijk wel des te harder).

 

Zangeres Nadia bleek ook een klok van een stem te hebben en liet 'Respect' van Aretha Franklin gemakkelijk de hele ruimte vullen. Met haar knappe versie van het eeuwenoude 'Amazing grace' zorgde ze bovendien voor de ultieme afsluiter om alle weemoed pas écht goed te voelen. Want dat doet alcohol dus met me: Weemoed met een grote W schrijven... En zin krijgen in een goed pak friet! Ja, dat ook. 'Met een frikandel,' vulde mijn BFV op de terugweg in de wagen zelfs enthousiast aan. 'En of we voor haar verjaardag dus nog even langs België konden rijden,' vroeg ze vervolgens bloedserieus aan Jan.

 

Want zo'n uitstap doet je werkelijk iedere nieuwe maandag vergeten...

 

Tot vanochtend dus.

 

Aiaiai.

Fietsdagen

De voorbije paar dagen fietste manlief met vriend Geert langs het canal Rhin-Rhône en de Elzasser wijngaarden... Het was wat gedeelde vakantietijd die beide heren duidelijk deugd deed!

'Hem niet te hard verwennen hé!' liet mijn vriendin uit België (en m.a.w. Geerts vrouw) me nog weten. Maar dat zou moeilijk worden want die twee mannen waren een dankbaar publiek om voor te koken... En gezeten aan mijn keukentafel bleven ze ook steeds in een opperbeste stemming, met veel gezwans en gezever dus om te aanhoren ;-)

'Ze kunnen het maar gehad hebben,' zou mijn grootmoeder me dan ook wijselijk zeggen.

Hover cart

De jongste zoon is gek van alles op wieltjes...

 

En voor deze hover cart 'in grote promotie' (80€ ipv 400€)

kon hij zijn ouders gemakkelijk overtuigen :-)

 

Het haalt trouwens best wat snelheid, zo'n ding!!

 

Je moet de batterij wel vaak opladen, maar dat mag de pret niet derven:

na ieder ritje wordt de cart hier automatisch in het stopcontact gestoken.

Ook grote broer mocht de hover cart vanmiddag uittesten...

Heel eventjes tenminste.